úr dalnum þar sem ég hringdi kirkjuklukkum upp á líf og dauða, var slitin sundur af hestum, óð forað og fikraði mig eftir næfurþunnum ís.  Stal eplum og var strítt af göldróttri býflugu.  Og lærði og lærði og lærði þar til það sauð á heilasellunum og hitti gamla vini og nýja.  Dalurinn... Maður þarf bara að hafa verið þar.  Svo einfalt er það.

Takk fyrir samveruna allar rúsínukrúsídúllurnar mínar sem voruð þar líka!